اقدامات روز جهانی صلیب سرختاریخ روز جهانی صلیب سرخعلت نامگذاری روز جهانی صلیب سرخفلسفه روز جهانی صلیب سرخمیدونستی؟

روز جهانی صلیب سرخ و هلال احمر | فلسفه پیدایش صلیب سرخ و هلال احمر

روز جهانی صلیب سرخ و هلال احمر ، روزی است که هر سال برای بزرگداشت جنبش بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر برگزار می شود .  این روز بزرگ، در 8 می هر سال معادل با 18 اردیبهشت جشن گرفته می شود تا همگان را متوجه کارهای مهم و ارزشمند این سازمان ها کند. این روز، تاریخ سالگرد تولد هنری دونان است که در 8 می 1828 به دنیا آمد. او بنیانگذار کمیته بین المللی صلیب سرخ (ICRC) و دریافت کننده اولین جایزه صلح نوبل بود.

جنبش بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر، یک جنبش بین المللی بشردوستانه با تقریباً 97 میلیون داوطلب ، اعضا و کارمند در سراسر جهان است  که برای حمایت از زندگی و سلامتی انسان ، ادای احترام به همه انسانها و جلوگیری از رنج و درد انسان و کاهش آلام او تشکیل شده است. این جنبش ها همواره در جهت کمک به نیازمندان در سراسر جهان و بدون جهت گیری های سیاسی فعال بوده اند و تاکنون توانسته اند کارهای بزرگی را انجام دهند.

جنبش صلیب سرخ و زیرمجموعه های آن

این جنبش از چندین سازمان مجزا تشکیل شده است که از نظر قانونی مستقل از یکدیگر هستند اما از لحاظ اصول اساسی ، اهداف ، نمادها ، اساسنامه و سازمان های حاکم در درون جنبش با هم متحد هستند. بخش های جنبش عبارتند از:

  • کمیته بین المللی صلیب سرخ (ICRC) که یک موسسه خصوصی بشردوستانه است و در سال 1863 در ژنو سوئیس توسط هنری دونان و گوستاو مونییر تاسیس شده است. کمیته 25 عضوه آن تحت حمایت قوانین بشردوستانه بین المللی قرار دارد و اقتدار بی نظیری برای محافظت از زندگی و عزت قربانیان در درگیری ها و جنگ های مسلحانه بین المللی و داخلی دارد. کمیته بین المللی صلیب سرخ سه بار و در سالهای 1917 ، 1944 و 1963 ، جایزه صلح نوبل دریافت کرده است.
  • فدراسیون بین المللی جوامع صلیب سرخ و هلال احمر (IFRC) در سال 1919 تأسیس شد و امروزه فعالیت های بین 190 صلیب سرخ ملی و هلال احمر در درون جنبش را هماهنگ می کند. در سطح بین المللی ، فدراسیون با همکاری نزدیک با سازمانهای ملی ، ماموریت های امداد رسانی که در شرایط اضطراری و در مقیاس بزرگ انجام می شود را هدایت و سازماندهی می کند. دبیرخانه این فدراسیون بین المللی  در ژنو سوئیس مستقر است. در سال 1963 ، به فدراسیون (که آن زمان به عنوان اتحادیه انجمن های صلیب سرخ شناخته می شد) به طور مشترک با ICRC جایزه صلح نوبل اهدا شد.

انجمن های صلیب سرخ در همه کشورها

انجمن های ملی صلیب سرخ و هلال احمر تقریباً در هر کشوری در دنیا وجود دارند. در حال حاضر 190 انجمن ملی توسط ICRC شناخته می شوند و به عنوان اعضای کامل فدراسیون پذیرفته شده اند. هر نهاد بر اساس اصول حقوق بشردوستانه بین الملل و اساسنامه این جنبش بین المللی در کشور خود کار می کند. بسته به شرایط و ظرفیت های خاص آنها ، انجمن های ملی می توانند وظایف بشردوستانه دیگری را هم بر عهده بگیرند که مستقیماً توسط قانون بشردوستانه بین المللی یا احکام جنبش بین المللی تعریف نشده اند. در بسیاری از کشورها ، آنها با ارائه خدمات فوریت پزشکی کاملاً با سیستم سلامت ملی آن مرتبط هستند.

تاریخچه کمیته بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر

تا اواسط قرن نوزدهم ، هیچ سیستم پرستاری منظمی در ارتش و هیچ مؤسسه امن و محافظت شده ای برای اسکان و معالجه مجروحان در میدان نبرد وجود نداشت. یک مسیحی معتقد و اصلاح طلب با نام ژان هنری دونان که  بازرگانی سوئیسی بود  در ژوئن سال 1859 ، برای دیدار با امپراتور فرانسه ناپلئون سوم و با هدف بحث در مورد مشکلاتی به ایتالیا سفر کرد.

هنری دونان در جنگ

وی شامگاه 24 ژوئن پس از نبرد سلفرینو ،وارد شهر کوچک سلفرینو شد. تنها در یک روز ، حدود چهل هزار نفر سرباز از هر دو طرف جان باخته یا در میدان جنگ زخمی شده بودند. ژان هنری دونان از نتایج وحشتناک این نبرد ، رنج و درد سربازان زخمی و عدم حضور کامل تیم  پزشکی و مراقبت های اولیه شوکه شد. وی کار اصلی سفر خود را کاملاً رها کرد و برای چند روز خود را وقف کمک به معالجه و مراقبت از مجروحین کرد. وی در سازماندهی سطح گسترده ای از کمک های امدادی بدون تبعیض موضع گیری کرد.

روز جهانی صلیب سرخ و هلال احمر | فلسفه پیدایش صلیب سرخ و هلال احمر

بعد از این ماجرا او در خانه خود و در ژنو ، تصمیم گرفت کتابی با نام “خاطره ای از سولفرینو” بنویسد . او این کتاب را  با استفاده از پول خودش در سال 1862 منتشر کرد. وی نسخه هایی از این کتاب را برای شخصیت های برجسته سیاسی و نظامی در سراسر اروپا ارسال کرد. او به دنبال تغییر و برداشتن قدمی مثبت بود. وی علاوه بر ارائه توضیحاتی دقیق از تجربیات خود در سولفرینو در سال 1859 ، صریحاً از تشکیل سازمانهای ملی داوطلبانه امدادرسانی برای پرستاری از سربازان  زخمی شده در جنگ حمایت کرد. آموزه های مسیحیت در مورد مسئولیت های اجتماعی نیز در این قضیه الهام بخش او بودند . علاوه بر این ، وی خواستار ایجاد پیمانی بین المللی برای تضمین حمایت از پزشکان و بیمارستانهای میدانی در میدان جنگ شد.

ایده اولیه تشکیل سازمان صلیب سرخ

در سال 1863 ، گوستاو مونیر ( وکیل ژنو و رئیس انجمن رفاه عمومی ژنو ) نسخه ای از کتاب دونان را دریافت کرد و آن را در جلسه  ای معرفی کرد. در نتیجه بحث اولیه ، کمیته ای تحقیقاتی برای بررسی امکان محقق بودن پیشنهادات دونان تشکیل شد . درنهایت یک کنفرانس بین المللی در مورد اجرای احتمالی این پیشنهادات تشکیل شد. اعضای این کمیته ، که بعداً از آن به عنوان “کمیته پنج” یاد شد شامل دونانت و مونییر ،لوئیس اپیا (پزشک مجرب در میدان های جنگ) ، تئودور مانویر(از اعضای کمیسیون بهداشت ژنو) و هنری دوفور(یک ژنرال مشهور ارتش سوئیس) بودند.

هشت روز بعد ، این پنج مرد تصمیم به تغییر نام این کمیته به “کمیته بین المللی امداد به مجروحان” گرفتند. در ماه اکتبر 1863 ، کنفرانسی بین المللی توسط این کمیته در ژنو برای تدوین اقدامات احتمالی جهت بهبود خدمات پزشکی در میدان نبرد برگزار شد.

در این همایش 36 نفر شرکت داشتند: هجده نماینده رسمی از دولت های مختلف ، شش نماینده از دیگر سازمان های غیر دولتی ، هفت نماینده خارجی غیر رسمی و پنج عضو کمیته بین المللی. ایالت ها و پادشاهی هایی که به شکل رسمی در این رویداد حضور داشتند عبارت بودند از: امپراتوری اتریش ، ایالت گراند دوچی بادن ، پادشاهی باواریا ، امپراطوری فرانسه ، پادشاهی هانوفر ، گراند دوشی هسه ، پادشاهی ایتالیا ، پادشاهی هلند ، پادشاهی پروس ، امپراطوری روسیه ، پادشاهی ساکسونی ، پادشاهی اسپانیا ، پادشاهی متحده سوئد و نروژ ،  امپراطوری بزرگ بریتانیا و ایرلند.

پیشنهادات قطعنامه

از جمله پیشنهادات نوشته شده در قطعنامه های نهایی این کنفرانس ، مصوب 29 اکتبر 1863 ، موارد زیر بود:

  • تاسیس جوامع امدادی ملی برای سربازان زخمی
  • بی طرفی و محافظت از سربازان زخمی
  • استفاده از نیروهای داوطلب برای کمک های امدادی در میدان نبرد
  • سازماندهی کنفرانس های اضافی برای به شکل قانون درآوردن این مفاهیم
  • معرفی یک نماد متمایز و مشترک برای پرسنل پزشکی و پرستاری در این زمینه (یک بازوبند سفید که دارای یک صلیب قرمز است

گسترش جنبش صلیب سرخ و هلال احمر در جهان

در سالهای بعد ، سازمان های ملی هلال احمر و صلیب سرخ تقریباً در هر کشور اروپایی تأسیس شدند. این پروژه با احساسات میهنی که در اواخر قرن نوزدهم در حال ظهور بود ، همراه شد .در سال 1876 ، این کمیته نام “کمیته بین المللی صلیب سرخ” (ICRC) را تصویب کرد. پنج سال بعد ، صلیب سرخ آمریکا به همت کلارا بارتون تأسیس شد. تعداد بیشتری از کشورها کنوانسیون ژنو را امضا کردند و در طول درگیری های مسلحانه به اجرای آن احترام گذاشتند. در یک دوره نسبتاً کوتاه ، صلیب سرخ به عنوان یک جنبش با احترام بین المللی ، حرکت عظیمی را جلو برد و سازمان های ملی به عنوان محلی برای کار داوطلبانه به طور فزاینده ای محبوب شدند.

در سال 1906 ، کنوانسیون ژنو 1864 برای اولین بار تجدید نظر شد. یک سال بعد ، کنوانسیون X لاهه ( که در دومین کنفرانس بین المللی صلح در لاهه به تصویب رسید ) دامنه کنوانسیون ژنو را به جنگ های دریایی گسترش داد. اندکی قبل از آغاز جنگ جهانی اول در سال 1914و 50 سال پس از تأسیس ICRC و تصویب اولین کنوانسیون ژنو ، 45 انجمن امدادی ملی در سراسر جهان وجود داشته اند. این جنبش در آن زمان از اروپا و آمریکای شمالی فراتر رفته بود و به آمریکای مرکزی و جنوبی رسیده بود.

بیشتر بخوانید : دعوای لی لی جونز و اماندا سرنی

تاریخچه فدراسیون جوامع بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر (IFRC)

روز جهانی صلیب سرخ و هلال احمر | فلسفه پیدایش صلیب سرخ و هلال احمر

در سال 1919 ، نمایندگان جوامع ملی صلیب سرخ انگلیس ، فرانسه ، ایتالیا ، ژاپن و ایالات متحده در پاریس گرد هم آمدند تا “اتحادیه جوامع صلیب سرخ” را بیابند . ایده اصلی این کار با هنری دیویسون ، نماینده صلیب سرخ آمریکا بود. این اقدام به رهبری صلیب سرخ آمریکا ، فعالیتهای بین المللی جنبش صلیب سرخ را گسترش داد تا کمکهای امدادی از شرایط جنگ فراتر برود و در حوادث غیر جنگی (از جمله حوادث انسانی یا طبیعی) نیز به دست افراد نیازمند برسد.

نخستین مأموریت امداد رسانی که توسط این سازمان ساماندهی شده بود ، یک مأموریت کمک به قربانیان قحطی و متعاقب آن همه گیری حصبه در لهستان بود. تنها پنج سال پس از تأسیس آن ، اتحادیه چهل و هفت درخواست کمک مالی برای مأموریت های مختلف در 34 کشور صادر کرده بود که نشان دهنده تأثیر این نوع کار صلیب سرخ بود.

مجموع پول جمع آوری شده توسط این درخواست ها به 685 میلیون فرانک سوئیس رسید که برای تأمین مواد اولیه برای قربانیان قحطی در روسیه ، آلمان و آلبانی و قربانیان زمین لرزه در شیلی ، ایران ، ژاپن ، کلمبیا ، اکوادور ، کاستاریکا و ترکیه و برای کمک به جریان پناهندگان در یونان و ترکیه استفاده شد .

اولین ماموریت

اولین مأموریت بزرگ این سازمان پس از وقوع زمین لرزه ای در سال 1923 در ژاپن انجام شد که باعث کشته شدن دویست هزار نفر شد و تعداد بیشماری هم مجروح و افراد بی خانمان به جای گذاشت. با هماهنگی لیگ ، جامعه صلیب سرخ ژاپن کالاهایی را از انجمن های خواهر خود دریافت کرد که ارزش تقریبی آن به 100 میلیون دلار می رسید. یکی دیگر از کارهای مهم  و تازه ای که توسط این سازمان   شکل گرفت ، ایجاد سازمان های جوانان صلیب سرخ و هلال احمر در جوامع ملی بود.

سازمان هلال احمر در ایران

دولت ایران در سال 1301 جمعیت ملی هلال احمر خود را تأسیس نمود، ولی به جای استفاده از نشان صلیب سرخ و یا هلال احمر، علامت شیر و خورشید سرخ را به عنوان نشان جمعیت خود انتخاب کرد و با تلاش ها و پیگیری متمادی دولت و جمعیت ایران، سرانجام علامت شیر و خورشید در کنفرانس ژنو در سال 1929 به عنوان نشان سوم مورد حمایت بین‌المللی، به تصویب رسید.از آن پس سه نشان صلیب سرخ، هلال احمر و شیر و خورشید سرخ به عنوان نشانه های رسمی بین‌المللی شناخته شدند.

تغییر نام به هلال احمر

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و در سال 1359 ، دولت ایران با ارسال نامه ‌ای به دولت سوئیس به عنوان امین و نگاهدارنده قراردادهای چهارگانه ژنو، اعلام نمود که استفاده از شیر و خورشید سرخ را به تعلیق درآورده و به جای آن از علامت هلال احمر استفاده خواهد نمود. از آن پس جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران به جمعیت “هلال احمر جمهوری اسلامی ایران” تغییر نام پیدا کرد.

وظایف جمعیت هلال احمر ایران در سطح ملی و خارج از کشور بدین قرار است:

  • ارائه خدمات امدادی در هنگام بروز حوادث و سوانح طبیعی مثل زلزله، سیل و …
  • ارائه کمک‌های اولیه در حوادث غیرمترقبه
  • برنامه‌ریزی و اقدام در جهت آمادگی مقابله با حوادث و سوانح و آموزش عمومی در این زمینه و تربیت کادر امدادی و نیروی انسانی مورد نیاز
  • ارسال کمک و اعزام عوامل امدادی و درمانی به سایر کشورها در صورت لزوم
  • کمک به امر توانبخشی و ارائه خدمات اجتماعی در جهت تسکین آلام آوارگان، پناهندگان، معلولین و… و ایجاد حس تعاون، تفاهم، دوستی و نیکوکاری بین مردم
  • تلاش در جهت تسکین آلام بشری و کمک به امر سلامت و دفاع از ارزش‌های انسانی و کوشش در جهت برقراری دوستی و تفاهم متقابل و صلح پایدار میان ملت‌ها
  • اداره ی امور جوانان جمعیت و توسعه ی مشارکت جوانان در تصمیم گیری‌ها و فعالیت‌های مربوط به آنها و تربیت و آموزش جوانان مذکور به منظور آماده ساختن آنان در انجام خدمات امدادی و عام المنفعه
  • کمک به تهیه دارو و تجهیزات پزشکی مورد نیاز مراکز بهداشتی، درمانی کشور با موافقت وزارت بهداشت و با همکاری هلال‌احمر و صلیب سرخ جهانی که عضو اتحادیه فدراسیون بین المللی صلیب سرخ و هلال‌احمر جهانی هستند

نظر خود را در مورد سازمان صلیب سرخ یا هلال احمر برای ما بنویسید.

منابع:

https://www.beytoote.com/art/decorum/occasion3-cross2-societies.html

https://en.wikipedia.org/wiki/World_Red_Cross_and_Red_Crescent_Day

http://rcs.ir/

 


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن